تبلیغات
حدیث عشق - امامت از دیدگاه اهل سنت
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

Online User
در این پست به دیدگاه اهل سنت درباره امامت می پردازیم :
تعریف امامت نزد اهل سنت همان تعریف امامت است نزد شیعیان. اهل سنت هم می گویند كه امامت جانشینی پیامبر است در امور دین و دنیای مردم. آنچه محل اشكال و اختلاف است این است كه نزد اهل سنت هر كسی می تواند این پست الهی را به خود اختصاص دهد و لذا امامت را یک اصل در دین نمی دانند به خلاف شیعه كه می گوید امامت یك منصب الهی است که از طرف خداوند تعیین شده است و پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم آن را اعلام فرموده  است .
در این باره اقوال و نظریاتی وجود دارد که در این پست به آن اشاره می کنم .
اکثریت بزرگان اهل سنت عقیده دارند که امامت، ریاست عامّه‌ای در امر دین و دنیا است و همچنین خلافت است از طرف نبی برای اقامة دین و حفظ حوزة ملّت . در این صورت تبعیت از امام بر همه امت اسلامی واجب است .
از كلام بعضی از علمای اهل سنت چنین استفاده می‌شود كه امامت، حكومت دنیوی است و از این جهت، حكومت و امامت افراد  مفضول ( نالایق ) را به فاضل ( لایق تر)  امضاء نمودند .
اكثر علمای اهل سنت در امامت ، قرشی بودن و عدم ظهور فسق را شرط کرده اند .
بعضی از ایشان در موقع ظهور عدل و انصاف وجوب امامت را لازم نمی دانند و بعضی  از آنها ، موقع ظهور ظلم ، وجوب امامت را واجب می دانند و بعضی به عكس این قایلند.
طایفه‌ای از علمای اهل سنت عقیده دارند که برای تعیین امام باید از طرف خداوند و رسول او نصی وجود داشته باشد و به وسیله امام قبلی تعیین شود و همچنین امت نیز می توانند امام را تعیین کنند ،  یعنی هر یكی از این سه چیز به تنهایی در نصب امام كافی است.
عده ای از علمای اهل سنت معتقد هستند که امامت باید با بیعت همه اهل حلّ و عقد باشد تا همه مردم از آن راضی بوده و قیام امامت اجماعی باشد . حال آن كه این قول با بیعت ابوبكر از بین می رود ، زیرا که ابوبکر با بیعت حاضرین خلیفه شد و منتظر آمدن غایبین نشدند، در صراحت این كلام، شك نیست كه اصل بیعت سقیفه از نفرات معدودی شده بدون این که با سایر امت مشاوره شود .
طایفه‌ای از علمای اهل سنت معتقدند که امامت باید به نصّ از امام سابق یا با بیعت از اهل حلّ و عقد یا با قهر باشد ، یعنی اگر كسی مقهور كرد مردم را با شوكت خود، خلافت او صحیح است و بعد از آن اگر دیگری او را مقهور ساخت، قاهر امام می‌شود! .
اكثر ایشان تصریح كرده‌اند بر این كه مسأله امامت به مسأله فروع شبیه تر است ، و گفته‌اند مسأله امامت از واجبات کفایی است ، پس این مسأله از احكام عملیّه بوده و داخل در مسائل اعتقادی نمی‌باشد.
و عده ای نیز خلافت را بر افراد فاسق و فاجر و ظالم صحیح می دانند ، و می گویند این چنین خلافت  قائم مقام نبوّت و تولیت امور دین و موروث حضرات انبیاء و رسل است. اما كدام یك از انبیاء و رسل راضی است كه فاسق و فاجر در مسند او بنشیند؟! مسلّم است كه عقیدة ایشان در بازار عقل ارزشی ندارد.
از نظر شیعه همه این اقوال باطل است .




:: مرتبط با: امامت و امام شناسی ,
نویسنده : علی قربانی
تاریخ : جمعه 4 بهمن 1392
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.